Zondag 28 Juni dag 29
Eerst even terug naar het vorig verslag ofwel gisteravond. Toen meldde ik dat het weekverslag “snel” verzonden moest worden in verband met ZEER zwakke wifi verbinding. Dat zeer zwakke is dan minstens zwak uitgedrukt. De foto’s verzenden, een bestand van 215 MB, duurde dermate lang dat na ongeveer 1 uur nog slechts 15 MB verzonden was………en toen viel de verbinding helemaal weg. Excuus ga ik er niet voor maken aangezien ik, en in mijn spoor Rob, er ook niets aan kunnen doen. Wat we gisteravond nog wel gedaan hebben is het plaatsje wat we benoemde als dichtbij bezoeken namelijk Eaux Bonnes. Het ligt op slechts 5 km van de camping en wordt aangeprezen als zijnde filmdecor achtig. Het zou misschien kunnen maar dan wel uit lang vervlogen tijden het is nu bijna te triest om aan te zien. Wel even een paar foto’s geschoten natuurlijk. De weg vanaf de camping naar dat plaatsje loopt echter rechtstreeks door naar de Col d’Aubisque. Een legendarische Col in de Tour de France (dit als mededeling voor niet wielerliefhebbers). Ineke wil mij verwennen en stelt voor naar de top te rijden terwijl zij helemaal niet zo bochtachtig en in dieptes kijken is. Terug bij de camping samen nog even naar de rivier gelopen naast de camping. Ton neemt even een rookpauze aan een picknicktafel. Het was nog steeds prachtig weer met nog 29 graden om 23.00 uur. De weersverwachtingen voor vandaag waren duidelijk anders. Er zou regen en onweer op komst zijn. Niet bevorderlijk voor de plannen voor vandaag. En jawel in de loop van de nacht merken we aan het tikken op het dak van de caravan dat het geen spechten zijn maar heuse regen. We moeten wel even wennen aan wat dat is aangezien we al lange tijd alleen maar koperen Nico (de zon) gewend zijn. Rond 9.30 uur laat ook het onweer zich horen en dat klinkt tussen de bergen even iets anders dan wat we anders gewend zijn. De regen op zich valt tot die tijd wel mee. Afwisselend vallende mist en beetje regen. Tussendoor moet ik wel even van Ineke melden dat het een mooie en gastvrije camping is maar dat ze gek wordt van de vliegen. Voor haar is dat erger dan voor mij omdat zij ALTIJD bijzondere aantrekkingskracht heeft niet alleen voor mij maar ook voor dat soort van ongedierte. Ze wordt verrot gestoken. Rond 11.00 uur vertrekken we richting Village de Fabrèges aan het gelijknamige stuwmeer. Het weer ziet er gelukkig een stuk beter uit als eerder die ochtend. Nou al kunnen we verraden dat het spreekwoord “de Goden moeten je goed gezind zijn” vandaag zeker van toepassing is geweest tijdens ons uitstapje. We wisten niet dat er zoveel Goden waren. We boeken beneden bij het skistation een combiticket voor de télécabine en de mini train D’Artouste. De télécabine brengt ons naar het skigebied en daar kunnen we om 13.00 uur overstappen in het treintje. Dit spoortje is in lang vervlogen tijden aangelegd om de bouwers van een veel hoger gelegen stuwdam naar hun werk te kunnen brengen. Je snapt niet hoe ze zoiets voor elkaar hebben gekregen. Dat het tegenwoordig puur toeristisch is laat zich raden. De cabine doet er ongeveer 15 minuten over en de treinrit duurt 1 uur. De uitzichten zijn fenomenaal. Als je boven bent moet je nog wel een over rotsen omhoog om bij de stuwdam zelf te komen. Een gedeelte doen we maar niet persé tot op de dam. Omdat zowel beneden, bij de overstap en boven voorzieningen zijn om wat te nuttigen maken we daar driftig gebruik van. Boven laten we een heerlijk Petit Pain met ham en overheerlijke kaas klaarmaken. Om 15.45 uur staat de terugreis geboekt dus zorgen dat we uiteraard op tijd zijn. Je zal het treintje maar missen. We zien zowel op de heen als terugrit bergmarmotten maar kunnen ze helaas niet vastleggen op de gevoelige plaat. Halverwege de terugrit een beetje regen en zelfs even hagel. Als we terug zijn bij het overstapstation van treintje en télécabine, zitten we in de wolken. Als we helemaal beneden bij de parkeerplaats zijn begint het te regenen. Hoe hebben we het zo kunnen plannen? Uiteraard niet wij maar de eerder genoemde Goden natuurlijk. Terugrijdend naar de camping (een rit van 20 km) moeten de ruitenwissers van ons trekpaardje zelfs op volle snelheid aan willen we veilig afdalen. Bij een haarspeldbocht in de weg botsen we bijna tegen een stuwdam. Hij zal maar doorbreken. Het blijft regenen en onweren tot ca. 20.00 uur. Terugkijkend een heerlijke dag en zou het nou echt zo zijn dat wij dat allemaal verdiend hebben!!!!!!!!! Het maakt ons verder niet uit, het was TOP. Aanrader voor IEDEREEN.
Maandag 29 Juni dag 30
Als het nog donker is, worden we wederom wakker gemaakt door de spechten. O sorry, het zijn natuurlijk weer regendruppels die we op het caravandak horen. Gezien de laaghangende bewolking ziet het er ook niet naar uit dat het snel droog zal worden dus zit er niets anders op dan opbreken in de regen aangezien we willen vertrekken naar een volgend adres. Van 16 graden schrikken we ook even omdat we dat niet meer gewend zijn. Eergisteravond om 23.00 uur, dus amper 33 uur geleden was het nog 39 graden. We maken van de nood een deugd en leggen gewoon droge kleren en een handdoek in de auto om af te drogen en droog aan te trekken voordat we gaan rijden. We hebben een rit van ruim 320 km gepland staan richting de Dordogne nabij het plaatsje Veyrines-de-Domme. Morgen staat daar een bezoek gepland aan een kasteel. Niet zo moeilijk om hier kastelen te vinden het barst ervan. Als we vertrekken regent het nog lichtjes maar na ca. 25 km is het alweer droog. Wel zo prettig om te rijden natuurlijk. In de loop van de dag loopt de temperatuur alweer aardig op en tegen dat we aankomen is het alweer 31 graden. Helaas voor ons trekpaardje maar hij zal ook belast worden met een Airco die zijn werk moet doen. Als we op de camping aankomen, die erg afgelegen ligt, is de receptie gesloten en wachten er meer mensen. We kijken gewoon even wat rond om te bedenken wat een geschikt plaatsje zou zijn en zien er een naast een oud torentje. Als de eigenaresse komt is het inschrijven zo gebeurt en mogen we de plaats hebben die we in gedachten hadden. Na even wat gedronken te hebben (in de schaduw natuurlijk) gaan we met een boodschappenlijstje naar de dichts bijzijnde supermarkt. Het is een gigantische maar moeten er wel even 19 km heen en weer terug voor rijden. De sterren kok heeft weer een heerlijke warme maaltijd gemaakt en rond 21.00 uur zitten we smakelijk op een zoele avond te eten.
Dan vergeten we bijna nog een ludiek moment wat we onderweg hadden te vermelden. Om dat duidelijk te maken eerst even een en ander vooraf. Reizend op vakantie kom je van alles en nog wat tegen. Mensen die te voet, te paard, met de fiets, met de motor, met de caravan of met een camper onderweg zijn. De een slaapt in een piepklein tentje, een ander in de auto, in kleine en grote caravans en campers waarbij je soms denkt dat het qua formaat schoolbussen of vrachtwagens zijn. Om nog maar te zwijgen wat er soms op of aanhangt. Fietsen, brommers en op aanhangers boten, motoren of zelfs auto’s. Op enig moment reed er voor ons een camper, die in eerste instantie erg deed denken aan die van onze buren maar dat kon niet aangezien die in Engeland zaten. Achter wat wij dachten de camper een grote aanhanger met grote rollen stro erop. Waarom zou iemand nou zoiets meenemen op vakantie? Wij hebben er in ieder geval hartelijk om gelachen omdat wij even dachten dat de buren voor ons reden.
Dinsdag 30 Juni dag 31
De ochtend begint met het ophalen van de bestelde broodjes bij de receptie. Ineke had haar zinnen daar speciaal opgezet. In Frankrijk en dan geen croissantjes eten en ander lekkers is natuurlijk uit den boze. Ton houdt het gewoon (zoals al 77 jaar) bij zijn bordje yoghurt. Na het douchen en uiteraard koffie gaan we naar kasteel des Milandes. Dit is het kasteel waar Josephine Baker die daar met al haar aangenomen kinderen gewoond heeft. Het is een ritje van niks hooguit 3 km. Aan de parkeerplaats te zien zijn wij zeker niet de enigen. Als we onze tickets gekocht hebben gaan we direct door naar de roofvogelshow die op het punt staat te beginnen. Altijd weer spectaculair om zoiets te zien. Het is inmiddels alweer bloedheet en zitten in de zon althans voor even en dan zoeken we een plaatsje in de schaduw. Geroosterd hoeven we nog niet te worden. Daarna gaan we het kasteel in waar het wel een zeer aangename temperatuur is. We krijgen van die audio dingen zodat we alles in net Nederlands kunnen volgen. Heerlijk, mooi en indrukwekkend om zo in een gedeelte van het leven van Josephine Baker te stappen. We wisten natuurlijk al wel het een en ander van haar maar dat zij een zo uniek, apart en indrukwekkend leven gehad heeft wisten we dan zeker niet helemaal. Op ons heeft het zeker een heel aparte indruk gemaakt waar je als je erbij doordenkt stil van wordt. Omdat de tijd al behoorlijk vordert en onze magen ook van zich laten horen gaan we naar het restaurant om wat te eten en te drinken. Beide nemen we een Salade des Milandes en Ineke neemt daarbij Cocktail Josephine terwijl ik het gewoon bij Cola hou. Terwijl we daar zaten raken we in gesprek met een jong Nederlands stel, afkomstig uit Waalwijk, die ons nog enkele tips geven van unieke en/of mooie dingen in de buurt. (misschien iets voor volgend jaar). Met gevulde magen gaan we ook nog de kasteeltuin bezoeken. Alles bij elkaar een hele mooie en goed gevulde trip dus terug naar de camping waar het zwembad al op ons ligt te wachten. Ook weer lekker natuurlijk om heerlijk door en door af te koelen. We hebben de camping nog niet verkent dus dat moet uiteraard na het eten gebeuren. Morgen verlaten we de Dordogne weer als we tenminste ’n keer terug in Etten Leur willen komen.
Woensdag 1 Juli dag 32
Ineke heeft bijzonder slecht geslapen dus gaat alles wat trager dan normaal. Gelukkig hoeven we ons even niet druk te maken over de zon aangezien die zich vooralsnog niet laat zien. Het is bewolkt en de temperatuur is 17 graden. Tegen 10.00 uur vertrekken we dan toch maar voor een verplaatsing van ca. 350 km. De rit gaat redelijk voorspoedig ondanks de vele smalle weggetjes op en af de eerste 50 km. Zelfs de Airco of Aro hebben we niet nodig. Aangekomen bij Limoges krijgen we wel wat oponthoud. Wij moeten een afrit van de snelweg nemen om vervolgens 2 grote rotondes te moeten nemen. Laat ze nou net bezig zijn die afrit af te zetten met pionnen. Omdat ze nog bezig zijn rijden we er toch even tussendoor om vervolgens als laatste “vast” te komen zitten. We worden wel even aangesproken in ratelend Frans en dan is het “heerlijk” dat je jezelf voor de domme kunt houden. Blijkt er op de eerste rotonde een ongeluk gebeurd te zijn en kost het enig oponthoud om erlangs te komen maar het lukt zodat we de oorspronkelijk weg kunnen vervolgen. Tegen 17.00 uur komen we op de geplande camping aan in Chinon. Het is in middels wel 27 graden geworden. We hadden alle hoop gevestigd op de vooraf informatie dat hier vrije wifi zou zijn. In principe klopt dat maar je moet er wel een QR-code voor scannen. Ja hoe doe je dat op een laptop of tablet? Na wat geklojo en een beetje hulp van de zoon van de receptioniste lukt zelfs dat. Ton HELEMAAL blij dat hij de foto’s behorend bij het reisverslag van week 4 naar Rob kan zenden. Die snapt dat zijn vader de reisverslaglezers niet te lang in het ongewisse wil laten en zorgt dat enkele uren later het verslag de lucht in kan gaan. Wij gaan een klein eindje wandelen en zien dat net buiten de camping een soort van openluchtrestaurant is en maken na het wandelen van de nood een deugd en gaan daar natuurlijk lekker buiten zitten eten. Heerlijk Fish en Chips met frietjes natuurlijk. Een bandje luistert de zaak vrolijk op. De keukenprinses heeft dus een makkie vanavond. Onderweg zijn we nog wel een heel apart plaatsje gepasseerd wat we meteen opgenomen hebben als Tip voor onszelf voor wellicht een volgende keer genaamd RICHELIEU aan wegnummer 749.
Donderdag 2 Juli dag 33
Vandaag is onze laatste dag om een gepland uitstapje te maken. We hebben er hoge verwachtingen van en waarschijnlijk komt een van de trouwe bloglezers (Marian) ook aan haar trekken zoals in een eerdere reactie op een reactie van haar beloofd. Waar gaat het om? Al eerder maakte we melding waar we o.a. onze inspiratie vandaan halen om dingen te doen en of te bezoeken. Een van die dingen is eerder deze reis al eens geweest het Tv-programma VERBORGEN VERLEDEN. Een van die uitzendingen was volledig geweid aan HADEWYCH MINIS een bekende Nederlandse actrice. Haar hele ontleding van haar voorouders kwam al vrij snel uit in adellijke takken en hoe verder in het verleden hoe indrukwekkender het werd. Uiteindelijk werd uitgekomen bij haar verste voormoeder zijnde ELEONORA van AQUITANIË die geleefd heeft in de 12-e/13-e eeuw. Zij is zowel koningin van Frankrijk als van Engeland geweest en ligt begraven in de Abdy van Fontevraud in het Loire gebied. Wij vonden het een bijzonder indrukwekkende uitzending en verhaal dus vandaar dat wij er persé een bezoek wilde brengen. Het weggetje naar de Abdy voerde door velden waar Vincent van Goch jaloers op zou worden. Aangekomen in het plaatsje moesten we door een erg smalle poort om op de P te komen en parkeerde ons trekpaardje heel opvallend tussen andere auto’s zodat hij goed herkenbaar zou zijn. Uiteraard gingen we als eerste naar de kapel waar Eleonora begraven ligt dat was immers ons hoofddoel. Staande bij de graven wisten we nog dat Hadewych Minis emotioneel werd en overziende wat zij in de uitzending ons allemaal toevertrouwd had over haar voorouders, mensen met een overduidelijke en principiële inborst, overkwam Ineke hetzelfde. Dat we later op de dag een mooi mailtje naar het management van Hadewych gestuurd hebben laat zich raden. Natuurlijk hebben we het hele complex, wat een bijzonder rijke historie kent, bezichtigd tot in de kelders toe. Zelfs heeft Ton laten zien dat hij nog steeds weet waar de klepel hangt. Van het uren ronddolen word je moe en krijg je honger dus moet er in de brasserie wat gegeten worden. Maar voor Ineke is het voor vandaag nog niet genoeg. Nu we hier toch in de buurt zijn kunnen we ook nog wel naar het plaatsje waar we het gister over hadden namelijk RICHELIEU. Het was ons bij passeren opgevallen omdat het helemaal ommuurd is en volgens wat we op internet vinden moet het apart zijn. We parkeren binnen de ommuring en slenteren er wat rond. Het is wel apart maar ook aardig in verval volgens ons. Als je meer wil weten kijk dan maar eens op internet. Alles bij elkaar een volle dag die we zeker niet hadden willen missen.
Heel iets anders wat ons hier op de camping opvalt is een vogeltje wat zich keer op keer laat zien. Het gaat om een roodborstje wat Ineke bij het aanschouwen altijd doet denken aan haar vader.
Vrijdag 3 Juli dag 34
Vandaag de voorlaatste dag van verplaatsen dus ook de laatste camping die we aan gaan doen. Meestal is er tijdens zo’n verplaatsings dag weinig of niets te melden maar vandaag hebben we toch weer iets meegemaakt wat ons nog nooit eerder overkomen is en wellicht nooit iemand van de lezers. Het valt het best samen te vatten als ZONDER BENZINE. Natuurlijk denkt iedereen dan “eigen schuld dikke bult” maar deze keer is het heel anders. Best wel vaak zegt Ineke onderweg “moet je niet tanken” terwijl het soms nog maar 50 tot 100 km geleden is dat ik het gedaan heb en zoveel honger heeft ons trekpaardje nu ook weer niet. Ergens onderweg, ik weet niet meer precies waar, gaan we even van de route af om bij een grote supermarkt, waar ze altijd voordelige brandstof hebben, aan de behoefte van de benzinemeter te voldoen. Er zijn 4 dubbel pompen naast elkaar dus 8 in totaal en het is er erg druk. Ik voer zoals gebruikelijk mijn pasje in en doorloop alle noodzakelijke stappen om benzine 95 te tanken. Ik hang het benzinepistool in de vulopening maar er gebeurt even niets. Raar. En dan krijg ik zegge en schrijven 2,8 liter en stop het vullen. Het kost even tijd voordat ik snap dat er niets meer uitkomt. Ik overweeg van pomp te wisselen maar moet dan een rondje rijden om opnieuw aan te sluiten maar beslis om mijn pasje opnieuw in te voeren en nu te kiezen voor benzine 98. Gelukkig kan ik het buikje van de Clio nu wel geheel vullen. Omdat we toch zelf ook moeten eten parkeren we op een plek die uitzicht biedt op de pompen en krijgen dan hilarische beelden te zien. Verwarring alom van alle liefhebbers van 95. Wisselen van pomp en hoog oplopende discussies en aanwijzingen maar niemand krijgt nog 95 dus kennelijk is de voorraad tot 0 geslonken of is er iets anders defect. Dus beste lezers er was beslist geen sprake van “eigen schuld dikke bult”. Het was vandaag een rit van 375 km om van Chinon naar Neufchatel an Bray te komen en de navigatie, waarop ik vrijwel altijd de coördinaten invoer, brengt ons uiteindelijk NIET op de juiste plek. Truus meldt “u hebt u bestemming bereikt” maar wat we zien zijn alleen maar korenvelden. Omkeren lukt pas na ca. 5 km en gelukkig heeft Ineke onderweg een bordje gezien met de campingnaam. Als we daar aankomen zijn er 3 wachtenden voor ons maar geen probleem. Een camping die er goed verzorgt uitziet, en na later blijkt ook is, en krijgen een plaats toebedeeld waar we bijna, aangekoppeld en wel rondjes kunnen rijden. Afkoppelen doen we wederom niet ook al is de ondergrond wat schuin en morgen gaan we de laatste verplaatsing maken. Dat wordt vannacht dus waarschijnlijk “lepeltje lepeltje”.
Zaterdag 4 Juli dag 35
De laatste etappe om ons vertrouwde huisadres te bereiken is aangebroken. We beginnen met een frisse neus wat we ’s nachts ook wel gemerkt hebben. Als we opstaan is het 8 graden dat is toch even wat anders dan wakker worden met 22 graden of zoiets. We vertrekken rond 8.15 uur om de laatste ca. 375 km te overbruggen. Natuurlijk is de zon alweer duidelijk te zien maar de het grootste gedeelte van de rit hebben we de Airco niet nodig. Vrijwel de gehele rit gaat voorspoedig alleen op de ring van Antwerpen gaat het duidelijk langzamer. Het zou trouwens gek zijn als het daar ongestoord zou gaan. Om 14.15 uur zijn we thuis en natuurlijk benieuwd hoe we alles aan zullen treffen. Met name de achtertuin laat ons even schrikken het lijkt op sommige stukken wel een bos/wildernis. Eigenlijk niet gek als er zo lange tijd niets aan gedaan is. Als vrijwel eerste moet er natuurlijk een bakkie koffie gezet worden maar terwijl Ton dat doet is Ineke al met de planten buiten bezig.
Natuurlijk moeten er ook enkele dingen meteen geregeld worden zoals de ijskast van de caravan leeghalen, de vuile was richting wasmachine en het chemisch toilet geleegd worden. Uiteraard moet er meer gebeuren maar dat heeft op zich geen haast.
Na afloop van een dergelijke trip door 5 landen met als hoofddoel zoals ieder jaar Frean is het ondoenlijk om hoogte of, als ze er zijn, dieptepunten te benoemen. Daar wagen we ons niet aan en uiteindelijk hebben we ook het reisverslag om altijd op terug te kijken. Allerbelangrijkste is natuurlijk dat we gezond en wel alles “overleefd” hebben en weer in de oude vertrouwde omgeving zijn.
Tot slot enkele wetenwaardigheden en feiten:
– We zijn exact 815 uur en 18 minuten van huis geweest.
– Hebben 16 campings gehad.
– Hebben totaal 5.570 km afgelegd met een gemiddelde snelheid van 55 km/uur.
– Hebben 570 liter brandstof getankt wat een gemiddeld verbruik is van 1: 9,77.
Als aller, aller, aller laatste hopen wij dat alle lezers genoten hebben van onze reis en belevenissen met wellicht hier en daar een vleugje inspiratie. Wij zijn in ieder geval voldaan en tevreden.
