De eerste werkweek zit er voor Sol en mij weer op. Geen pretje, want het was warm. De camping is ook weer leeg want afgelopen maandag vertrokken mijn ouders naar…. nou dat kun je in hun verhaal lezen. Antares had er wel moeite mee, geen caravan, geen opa en oma, geen hondensnoepjes…. helemaal niets.
Het was ook de week van San Juan. Geen idee wat voor heilige het is, of wat voor feest er gevierd wordt. Ik denk dat San Juan een grote boef was. Het idee hier is dat je spullen van een ander meeneemt en ergens achterlaat. Ha ha, weer was de vuilcontainer weg. Ik zie de grap er niet van in, zeker niet omdat deze grap (?) door volwassen, ik neem maar even aan mannen, gedaan wordt. Kinderen zijn hier in de omgeving bijna niet en die er zijn gaan, zeker te weten, s’nachts niet de straat op om dingen weg te halen of kapot te maken. Voor volgend jaar heb ik me voorgenomen meneer pastoor om hulp te vragen. Niet voor een gebed zodat onze container blijft staan, maar om de grappenmakers een schokkende ervaring mee te geven. Als je het hier namelijk over een pastoor hebt, kan het gaan om een man die tijdens een mis het lichaam van Christus uitgedeeld en zelf aan de wijn gaat, maar het kan ook gaan om een schrikdraad apparaat en die pastoor is des duivels als boeven langskomen en deelt venijnige schokken uit in naam van de Heer.
Natuurlijk ben ik ook nog verder gegaan aan het terras. Ik heb zowaar nog 5 planken gemonteerd, een tegen zijkant en 4 anderen op de bovenrand. Voor ik die 4 kon monteren moest ik eerst was grond aan de buitenkant van het terras afgraven. Niet veel, maar wel zoveel dat gras, hopelijk, met wortel en al weg is. Daarna kon ik worteldoek tegen de boven de grond uitstekende wand van het terras vastmaken. Tegen de rand (de achterkant) van het terras is tuin en daar groeit van alles. Het is voor mij lastig schoonmaken met de bosmaaier, vandaar dat ik er geen gras wil hebben.
Nadat het worteldoek gereed was konden de planken er op en kon er wat witte grond op het gronddoek. Om de witte grond er te krijgen was een beetje een gedoe. Ik kan er met mijn rupsvoertuig niet komen. Ik heb de machine daarom zo gezet als op de foto en er een bigbag onder gezet. Daar kon ik dan de grond in laten vallen. De zak kom ik naar beneden trekken om de grond op het gronddoek te verdelen. Er moet nog wel wat meer op, trouwens.
Het was de afgelopen week ook weer heet. Maar gelukkig hebben we twee dagen met wat regen gehad. Gelukkig is het daardoor een beetje aangenamer. Hopelijk blijven de 25+ temperaturen de rest van de zomer achterwege. 25 graden is warm zat.
Wie een verhaal verwacht van mijn vader moet even wachten. Hij heeft alweer een camping zonder internet.
Hola,
Mooi te zien hoe het terras vorderd.
Wij zijn inmiddels in de Dordogne en hebben sinds ons vertrek uit Frean al weer heel wat beleefd. Het reisverslag van afgelopen week is wel klaar maar de (vele) foto’s kan ik niet versturen i.v.m. GEEN internet. Dus verhalen volgers nog even geduld. Wat in het vat zit verzuurd immers niet. Groetjes
Blijkbaar is er toch “hemelse” verbinding plaats gevonden in de vorm van internet. Ik heb jullie vervolg verhaal inmiddels gelezen en ik moet zeggen dat jullie het ‘heen en weer’ tussen Nederland en Frean tot een kunst hebben verheven. Cultureel, praktisch en entertainment maken het tot en vermakelijke kost.
Hallo Erik,
Bedankt voor de complimenten. Ik doe het omdat ik van schrijven hou en zo ook dingen voor onszelf vast kan leggen. Als lezers er dan ook nog plezier aan hebben of iets nuttigs is dat alleen maar bonus. We staan nu in de buurt van de Loire in de plaats Chinon. Zaterdag hopen we weer in Etten Leur te zijn na 5 weken travelen.
Groetjes
Vakantie afgelopen weer back to normal zeggen ze en dan gaat de cirkel weer rond, pa en ma weg en Antares staat er bedroefd bij , soms wen je aan alles veel te snel en als het niet meer is….🤷♀️
Het terras vordert ,samen met pa heb je de goeie start gemaakt dus effe lekker door, warm is het bijna overal en daar moeten we niet over zeuren gewoon proberen je ding te doen , misschien wel een taktje lager, iedere tevreden zijn is het belangrijkste.
José
Hoi Rob en Sol,
Heel aandoenlijk dat vooral Antares ons mis en jullie ook wel een beetje, ik in ieder geval wel maar ook dat ik weer graag naar huis wil maar we hebben nog wat leuke dingen op het programma . Zaterdag hopen we thuis te zijn. Gr. Ma
Hallo Sol en Rob, wat is het weer genieten van de verhalen en wat een leuke ouders die beiden creatief zijn. Jullie terras is echt super en ik sta weer versteld van de creatieve aanpak. De vakantie is ongetwijfeld in een flits voorbij gegaan, zeker als er tijd gaat zitten in een groot project, geeft ongetwijfeld ook veel voldoening. Ik zie uit naar de verdere reis avonturen van Pa en Ma. Het feest van San Juan is het gedenkfeest van de apostel Johannes (Ja, die van Santiago de Compastela). Ook hier aan de Costa Blanca zie je aan de voet van het Crevillente gebergte de bekend schelp die de route aangeeft naar het noorden. Een rot end lopen. Fijn om weer een blog te ontvangen. Temperaturen hier, dik over de 30C. Wens jullie wat lagere temp. toe. Groetjes uit Almoradí. Costa Blanca.
Dat ik er af en toe niet toe kom om de verhalen te lezen, merk ik dan direct. Geen verhalen over Pa en Ma en de vakantie. Maar niet minder leuk als je er weer zo instapt. En je bent weer ijverig geweest. Ook hier is het berewarm, vandaag weer 33 graden, dat betekent mondjesmaat naar buiten. Alleen als het nodig is en dan nog in de ochtend, zo vroeg mogelijk. Dat is natuurlijk een wens die niet altijd uitkomt. Maar niet zeuren ik heb voor Spanje gekozen en dan wel met goed en minder goed weer. Weer bedankt voor je verhaal en ik word weer een trouwe lezer hoor.
Ja dat de camping weer leeg is dat vind Antaris maar vreemd. Weet je gelijk hoe ze aan mensen wennen. De laatste loodjes zijn meestal de zwaarste Rob maar je krijgt er wel een heel mooi terras voor. Weer aan het werk zijn is zeker even wennen zeker in deze temperaturen. Wij zijn ook maar een paar uur aan het werk met alles te installeren in ons nieuw onderkomen. Hier geeft de termometer steeds tegen de 35.0º aan. Maar het word steeds gezelliger. We kijken ook weer uit naar de ervaringen van Ton en Ineke. Nog een paar daagjes en dan zijn jullie ook weer in vertrouwde omgeving. Tot een volgende blog zullen we maar zeggen. daar wachten we graag op.
Is je vuilcontainer compleet verdwenen? Nergens weer tegengekomen? Dat zijn inderdaad geen leuke geintjes. Volgend jaar misschien inderdaad gewoon de pastoor inzetten of een camera erop.
Ton wat is je vakantieverslag weer leuk om te lezen en met de foto’s erbij is het net of we erbij mochten zijn. Maar ondertussen zullen jullie weer bijna thuis in Etten Leur zijn. We zijn benieuwd naar het einde van het reisverslag
Ik heb vandaag met veel plezier het reisverslag van pa en ma gelezen en de foto’s bekeken. Het is alsof jullie intussen mijn familie zijn. Ik maak alles mee, hahahaha. Prachtig dat je ouders nog steeds elk jaar de trip naar het zuiden kunnen maken en weer terug! Ik griezelde toen ik las dat er een keukenkastje open was gegaan en dat er olie all over the place lag. Madre mia. Moeilijk schoonmaken! Ik zou een hartverlamming hebben gekregen.
Maar – ouders bedankt voor al het lees-en kijkvoer.
Hallo Marian,
Fijn dat je geniet van onze wetenwaardigheden maar let vooral op het slotverslag (week 5) je komt aan je trekken!!!!!!!!!!
Groeten