Door Mieke en Carlos
Na 2 januari is het lang stil geweest. Maar nu heb ik weer genoeg te vertellen.
We hebben ons hondje in moeten laten slapen omdat ze zo erg verzwakt was dat ze haast niet meer kon lopen.
Volgens de dierenarts een wijs besluit. We hebben haar bijna 12 jaar gehad.
In de eerste plaats wilden we een Yurt kopen en hadden we die ook besteld.
We kregen een bericht met dank voor uw bestelling.
Maar we wilden dingen erbij hebben dus stuurde we een mail om een afspraak te maken.
Geen reactie, dan maar bellen er werd niet eens opgenomen en na een aantal keren het geprobeerd te hebben zijn we er van afgestapt.
Tot nu toe niets meer van het bedrijf vernomen.
Wat gaan we dan doen een stenen huis mocht wel maar dat kost behoorlijk wat geld en een hypotheek kunnen we ook niet meer krijgen.
Dus de gedachte ging uit van een houten huisje.
We zochten er een uit en na nog wat gespaard te hebben bestelde we er een.
Maar Carlo kreeg te horen dat hij een operatie moest ondergaan.
Het huis lag klaar voor ons en Carlo zou 26 november worden geholpen.
Maar de operatie werd uitgesteld in verband met een veel te hoge bloeddruk.
Maar het huis zou later kunnen worden geleverd, geen probleem.
Op 17 januari was het zo ver, hij werd geopereerd, maar na een operatie mag je 6 weken niet bukken en tillen.
Maar het huis werd geleverd en onze twee buurmannen kwamen helpen.
Nu de buitenkant is helemaal klaar en op 1 slaapkamer na ligt het laminaat ook al.
We krijgen regelmatig politie op ons terrein en die vragen dan hoe het met ons gaat en of we rare dingen hebben gezien of gehoord.
Dan de dag dat we Ineke en Ton mochten verwelkomen op ons paradijsje.
Wat was het gezellig en dan vliegt de tijd en was het tijd om afscheid te nemen.
