Pillendoos

Pillendoos, maar laat ik met iets anders beginnen in deze blogpost. Ons Freán is moeilijk te vinden. En niet alleen omdat er meerdere Freáns zijn in een straal van ongeveer 50 kilometer.

Bestellingen van Temu, Aliexpress, Amazon en zo meer komen bijna nooit aan. Zeker, we krijgen het bestelde wel in huis, maar dat moeten we dan bij de supermarkt gaan halen. Vroeger werden pakjes bij de benzinepomp afgegeven, maar daar hebben ze er genoeg van, niet omdat er pakjes afgegeven worden, maar omdat er mensen zijn die ze niet komen halen. Makkelijke aan de benzinepomp is dat die altijd open is. De supermarkt is over het algemeen, als ik tijd heb, gesloten. Beter zou het ook zijn als de bezorgers alles gewoon aan huis af zouden leveren, daar betalen we uiteindelijk ook voor.

4 en een half jaar geleden of zo, vond ik een verfrommeld bordje Frean. Volgens de toenmalige huurders van de stal en weilanden moest ik bij de gemeente zijn voor een nieuw bordje. Ik toen ook gaan vragen en het zou geregeld worden. We wachten sindsdien, en de pakketbezorgers rijden ons voorbij. 

Een tijdje terug wilde baas Pablo wat dingen weggooien. Ik zeg altijd tegen hem ‘troep voor de een is goud voor de ander’. Wat hij weg wilde gooien, nam ik mee naar huis met het idee, je weet maar nooit. De stukken dik plastic zijn gebroken wit, net als de plaatsnaambordjes. Bij de Action blijken ze groene verf te hebben die wel heel dicht in de buurt komt van het groen van de plaatsnaambordjes. 

Nou je raad het al, ik ben zelf maar een bordje gaan maken. Freán staat nu weer op de kaart, of in ieder geval er staat weer een bordje waar ons Freán is. Hopelijk weten ze ons nu wel te vinden.

Dan nu de pillendoos. Foskie en Antares zijn al oude hondjes, Antares is 13 en we denken dat Foskie ongeveer even oud is. Die is geadopteerd en komt van de straat, dus niemand die het zeker weet. Foskie heeft altijd jeuk, speciale shampoo, speciaal eten, pillen, niets helpt. Tot we afgelopen jaar een keer een analyse hebben laten maken door de dierenarts. Zijn bloed is goed en hij is gezond, maar hij is allergisch voor stof. Welk stof komt niet uit de analyse naar voren, stof in huis, stof van buiten, we weten het niet. Foskie heeft nu wel pillen gekregen die buitengewoon goed werken. Probleem is alleen dat ze niet heel goed voor zijn maag zijn, dus daar krijgt hij nu pillen voor. Misschien allemaal niet gezond, maar volgens ons en de dierenarts liever een blije hond die misschien een jaartje minder oud wordt dan een die altijd krabbend een jaar langer leeft. 

Antares, die eet alles wat los en vast zit. Stofzuigen doen wij bij wijze van spreken niet want dat doet zij. Afgelopen na jaar stond ze aan de diarree, na een paar dagen toch maar even met de dierenarts gebeld. We moesten maar even langs komen. Antares krijgt een pilletje, ze moet gekookte kip met rijst eten en zakjes met een poedertje voor de darmflora. Even later is het weer helemaal goed met haar. Tot twee weken terug het weer begon. We moesten toch voor de jaarlijkse inentingen en controle dus kon een grondig onderzoek bij Antares gelijk gedaan worden. Uit de echo blijkt dat er iets niet tip top is met haar galblaas. Je raad het al…. pilletje. Met Antares gaat het weer helemaal goed.

We hebben wel een pillendoos gekocht… vershoudbakjes… voor Foskie en Antares.

Zoals ik al zei, beide zijn op leeftijd. Toen we laatst een rondje gingen lopen ergens op een mooie plek in de bergen, liepen beiden na een tijdje met hun tongetjes over de grond te slepen. De zon scheen en het was niet warm, het was lekker om te wandelen. Na nog geen kilometer maar weer terug naar de auto gelopen. Water was er overigens genoeg voor hen.

Dit wordt lastig als we een keer ergens naartoe gaan en we toch iets meer dan een kilometer moeten lopen, of het nou ergens in de natuur is of in een stad. De oplossing? iets waar we altijd om lachten, een trolley voor honden. Sol heeft er maar gelijk een besteld. Je hebt een kleine, waar Foskie en Antares samen niet in kunnen of een grote, waar nog meer honden in kunnen. Hij is groot, ik denk dat ik een kenteken aan moet vragen.

In januari had ik een keer de griep. Ik bleef hoesten na de griep. Ik kreeg ook last van mijn ribben en ik dacht ‘gekneusde ribben van het hoesten’. Na al het hoesten bleef de pijn, pijn… irritatie is eigenlijk een betere beschrijving. We zijn een keer bij Marie en Xavier gaan eten, naast de moeder van Marie was daar ook de moeder van Xavier. 4 vrouwen, die er allemaal op stonden dat ik, na het vertellen van mijn pijntje, naar de dokter moest. Het was namelijk een longontsteking volgens de dames. De dokter vertelde dat het gewoon spierpijn was. Wel wilde de dokter dat er een analyse van mij gemaakt werd. Poep, pies, bloed – alles moest ik inleveren op de dag van de analyse. In een andere kamer werd een cardiogram gemaakt en werd mijn bloeddruk gemeten. Oei… bloeddruk is hoog. Of dat altijd zo is? Geen idee, eerste keer dat het gemeten wordt. Als ik bloed ga geven zeggen ze niet dat er iets niet goed is. Het antwoord van de verpleegster in questi ‘die willen alleen bloed’. Volgende week terug komen. Een week later was ik er weer. De uitslag van de analyse was er nog niet, men wilde alleen mijn bloeddruk meten. Weer te hoog. Ik kreeg de opdracht om een bloeddrukmeter te gaan kopen. Bij de Chinees verkopen ze van alles, maar in dit geval heb ik toch maar een apparaat gekocht bij de apotheek. Ook kreeg ik van de verpleegster een papier mee waarop ik alles moest noteren, ‘s morgens 3 keer meten voor het ontbijt, ‘s avonds nog een keer voor het avondeten. En volgende week met je papier terug komen. Dat was vandaag. Ja… het was natuurlijk nog steeds niet goed en bij het zien van mijn waarde steeg de bloeddruk van de verpleegster tot zeer hoge waarden. Ze verzekerde mij dat ik me niet druk moest maken om de waarde. Ik verzekerde haar dat ik dat ook zeker niet van plan was. Ik moet nog even door gaan met meten en volgende week maandag mag ik dan bij de dokter komen. 

Sol ook nog iets? Nou, ja, eigenlijk niet, al moest zij wel naar het ziekenhuis om een mammografie te maken. Gewoon zo een ter controle. Niets aan de hand dus.