Als ex-motorrijder maak ik nog altijd plaats als ik zie dat er een motor achter me zit die lekker door wil rijden. Ik verkocht mijn motor in, volgens mij, 2010. Een van de redenen was omdat Sol niet snapt wat ‘motorrijden’ is. Ze ging wel eens mee als ik een rondje wilde gaan rijden, maar begreep niet dat een rondje rijden, een rondje is zonder ergens naar toe te gaan. Ik moest dus meestal alleen. 

Toen ik mijn eerste motor had, was ik ook lid van motorclub de Roadrunners in Prinsenbeek. Dat was ver voor ik Sol leerde kennen en in die club begreep iedereen wat de bedoeling was als we op zondag een rondje gingen rijden. 

Zo’n beetje in de beginjaren van deze eeuw kwamen Satudarah en de Hells Angels vaak in het nieuws. Volgens de gangbare media waren het motorclubs, zo van dezelfde soort als waar ik lid van was geweest. Zeker, ze rijden rond op een motor, het is ook een club. Maar hooligans noem je ook geen voetbalsupporters. Toch? Satudarah en de Hells Angels zijn criminele motorbendes die erop los dealen en je omleggen als dat gevraagd wordt. Ze staan dus mijlen ver van motorclubs waar Jan en alleman lid van kan worden. 

Maar omdat de koppige media, alles maar motorclub blijft noemen, krijgen de gewone motorclubs en motorrijders die nergens lid van zijn, ook een slechte naam. Ik kon en kan me er nog steeds over opwinden want als ex-motorrijder voel ik me ook aangesproken. 
Vandaag las ik echter een stuk over motorclub B.A.C.A. Het is een motorclub die wereldwijd actief is. B.A.C.A staat voor Bikers Against Child Abuse. Stoere bikers van allerlei pluimage. Volg de link naar het artikel of lees het hieronder, want dit moest ik echt even onder de aandacht brengen. Bron: RTL Nieuws

‘Slaap lekker!’, stoere bikers waken ’s nachts op stoep bij mishandelde kinderen

Door: Marianne Lucieer

Meelopen naar school, wachten bij een rechtbank of ’s nachts waken bij huizen zodat mishandelde kinderen niet bang zijn om te gaan slapen. Bikers Against Child Abuse (B.A.C.A.) doen ‘alles om te zorgen dat kids niet langer bang hoeven te zijn in de wereld waarin ze leven’, vertelt een van hen.

Het is een bijzonder beeld: stoere bikers die voor een huis staan, simpelweg om ervoor te zorgen dat de kinderen binnen zich veilig voelen. Toch is dat wat ze doen, vertelt een van de leden.

Goed gevoel

“Dan zwaait een kind even als het gaat slapen, en zwaaien wij terug. Zo van: ‘Slaap lekker!’ En de volgende ochtend worden ze wakker en zien ze: wow, die staan er nog steeds, voor mij. Het geeft ze een goed gevoel dat wij er onvoorwaardelijk voor hen zijn, veel van deze kids kennen dat gevoel niet.”

Degene die wij spreken, wil graag bij zijn roadname Riggs genoemd worden, zijn bijnaam in de motorwereld. “Je weet nooit wat ons werk voor consequenties kan hebben.”

Riggs heeft een uiterst vriendelijke stem, één die je meer associeert met een zorgverlener. “We zijn allemaal grote, stoere bikers”, vertelt hij. “Maar als ik denk aan wat de kinderen die wij helpen hebben meegemaakt, dan word ik emotioneel.” 

Nachtmerries

“Zoals zo’n kind dat in een pleeggezin zit en bang is voor zijn eigen ouders, of niet durft te slapen omdat het nachtmerries heeft over wat er is gebeurd.”

Een kind dat mishandeld of misbruikt is, of bijvoorbeeld een voogd of pleegouder, kan de organisatie bellen. Vervolgens krijgt het twee bikers toegewezen, met wie het kind 24 uur per dag contact kan opnemen.

Bikers van B.A.C.A. tijdens een reis naar de VS.

“Zodra ze in de organisatie worden opgenomen, krijgen die kinderen een vestje met een backpatch zoals dat van ons. Level 1, noemen we dat. Kinderen komen dan vaak net uit een situatie, zijn nog heel bang en stug.”

“Maar naarmate ze ons beter leren kennen en weten: ik heb een grote groep bikers achter me staan die alles voor me doet, ontpoppen ze. Dan willen ze weer buitenspelen, of alleen naar school lopen.”

Een boks

“We hebben geregeld een kinderdag, waarop alle kids bij elkaar komen en wat leuks doen. Naar scouting voor oud-Hollandse spelletjes, of naar een speeltuin bijvoorbeeld. Op zo’n dag komen die kids naar ons toe rennen en geven ze ons een boks. Zo mooi is dat.”

Het is een Amerikaanse organisatie, met chapters in heel Europa, Australië en Noord-Amerika, vertelt Riggs. Hoeveel vrijwilligers er zijn, vertelt hij niet. “Maar het zijn er genoeg om de kinderen die onze hulp nodig hebben goed te ondersteunen, in het hele land.”

“We doen dit allemaal vrijwillig, dus als we posten dan nemen we vrij van ons werk. Of we vragen leden uit het buitenland om te helpen.”

De bikers willen nadrukkelijk niets met de dader te maken hebben, zegt hij. “Soms wordt gevraagd of we een soort pedojagers zijn, maar dat zijn we zeker niet. We staan 100 procent voor de kids. Als wij de enigen zijn die verdere mishandeling of misbruik kunnen voorkomen, dan doen we dat. Door ze te beschermen of ergens anders mee naartoe te nemen.” 

Leden uit het buitenland

Het beschermen van die kinderen is niet makkelijk, vertelt Riggs. “We doen dit allemaal vrijwillig, dus als we posten dan nemen we vrij van ons werk. Of we vragen leden uit het buitenland om te helpen. Zij slapen dan bij een van ons of in een hotel. Alles om die kids te helpen.”

Leden werven doet de organisatie via via, of bijvoorbeeld op motorbeurzen. Sommigen komen uit de zorg, daarnaast zijn er chauffeurs, mensen uit de bouw, softwareontwikkelaars… 

“Als je lid wil worden, dan krijg je eerst een training van een jaar. Daarin leer je over de organisatie, maar vooral over hoe je met mishandelde kinderen omgaat. Daar zitten heel wat lesuren in, en pas als het bestuur besluit dat je er klaar voor bent, kun je met kinderen werken.”

‘Empowered enough’

Hoelang een kind de hulp van de bikers nodig heeft, bepaalt het zelf. “Na een tijdje geeft het kind aan dat het ‘empowered enough’ is, zoals wij dat noemen.” Officieel steunt de organisatie kinderen van 3 tot 18 jaar. 

“Maar eens een B.A.C.A.-kind, altijd een B.A.C.A.-kind. Dat gevoel zit diep. Ook als ze in het buitenland zijn en iemand zien rijden met ons vest, weten ze: hier kan ik om hulp vragen. Het is heel bijzonder om ze zo te kunnen helpen.”

B.A.C.A Nederland