Ik weet het niet precies meer, maar ergens in het voorjaar van 2024 begon ik met de werkzaamheden om een terras te maken in de tuin. Eerst een vlak stuk uitgegraven met de tractor in een hellend stuk van de wei. Daarna gingen er pijpen de grond in die ik afvulde met zwarte grond en om er vervolgens een deksel op te maken. Het was allemaal gratis afval van baas Pablo, het waren oude voederbakken uit de varkensstal.


Daarna is alles tussen de pijpen afgedekt met zwartplastic om vervolgens op de pijpen een zwevend terras te maken. De pallets kregen we van mijn ouders toen die hier op vakantie waren.


Niet heel veel later heb ik er de tuintent, opgezet zodat we lekker buiten op ons terras in de schaduw of uit de regen konden zitten.

Na afgelopen winter was het echter niet meer mogelijk in de schaduw of uit de regen op ons terras te zitten. Na 3 jaar ging het, keihard geworden, doek aan flarden tijdens de wintermaanden. Eerst een klein scheurtje, daarna een grotere scheur en niet veel later hingen er alleen nog gordijnen te wapperen.
Omdat we ook dit jaar toch wel weer bij alle weer typen buiten willen kunnen zitten op ons terras, besloten we een iets ander soort tuintent te kopen. Moet wel zeggen dat ik de benaming tuintent, partytent, pergola een beetje net niet passend vind. We hebben geen partytent gekocht, een tent is het zo ie zo niet, maar echt een pergola is het ook niet. Maar als ik op Google zoek naar een ‘carpa’ kom ik alles tegen en ook het ding, een ‘carpa de jardin’ die we gekocht hebben.

Het is een duur ding, dus een nieuwe terrasvloer over de pallets zou heel mooi zijn, maar er zat er even niet meer in. Doen we later.
Als afgelopen zaterdag de 13e mijn ouders de caravan parkeren op de camping, vertellen we tijdens de koffie dat we deze keer wel een klusvakantie hebben. Normaal houd ik liever ook vakantie, maar de carpa in elkaar zetten is iets wat alleen niet kan. Mijn moeder vraagt of er dan eerst niet iets aan de pallets gedaan moet worden, want eigenlijk vindt ze dat niets. Nou, vertellen we, dat willen we wel maar dat zit er even niet in. Niet heel veel later krijgen we de vloer voor op het terras.
‘s Maandags gaan we naar de nieuwe Orbamart in Ourense met de aanhanger om materiaal om een terrasvloer te leggen te gaan kopen. Voor we naar de Obramart gaan, gaan we eerst naar de Chinees, want op het industrieterrein zit een grote Chinees. Als mijn moeder en Sol uitgekocht zijn bij de Chinees gaan we naar de Obramart. Er was echter iets geks, in Ourense was een plank 30 euro, in Santiago de Compostela 25 euro. Als je twee planken moet hebben is het niet interessant om naar Santiago te rijden, maar we hebben nog al wat nodig, en na even rekenen blijkt het toch wel interessant te zijn om ‘even’ op en neer te gaan naar Santiago.

In de winkel vertel ik een medewerker welke planken ik nodig heb en hoeveel. De planken liggen op een hoogte van 3 meter, en de medewerker werkt zich in het zweet om de planken naar beneden te krijgen. Mijn vader en ik laden ondertussen de aanhanger vol. Er zijn ook wat beschadigde planken, of we die ook willen hebben, ze zijn gratis. Nou dan willen we ze wel. Als we alles ingeladen hebben en we de boel vast willen zetten met spanbanden, komt er een man en een vrouw aan lopen. De man vraagt of ik verstand heb van het leggen van een terras, want iemand die zoveel koop moet weten waar ie mee bezig is. Nou nee, ik ben handig, maar ik ben geen professional. De man vraagt waarom ik hout koop in plaats van composiet? Ik vertel dat hout goedkoper is dan composiet, dat je bij composiet (planken) nog een hoop klein materiaal nodig hebt om het te monteren en bij hout alleen schroeven. Daar komt bij, leg ik uit, dat mijn ondervloer uit pallets bestaat en die zijn niet helemaal vlak en omdat composiet niet zo makkelijk buigt als hout, is hout in mijn geval de beste keuze. Inmiddels spreken we overigens al wel Engels, want het was het echtpaar duidelijk dat wij geen Spaanse zijn. Ze blijken Argentijns te zijn en wonen ook in Galicië. We hebben zeker een half uur staan babbelen.
Op dinsdag zijn we begonnen aan de terrasvloer, meten, zagen en schroeven alles in de brandende zon. Als de vloer zover klaar is dat de carpa gezet kan worden, stoppen we met het leggen van de vloer. De carpa is van Duitse makelij, dus degelijk. Alles zit heel goed verpakt en de handleiding is ook erg duidelijk op een paar kleine dingen na.


Donderdag hebben we een rustdag. We gaan eerst naar het klooster in Oseira voor een rondleiding. Ik had de rondleiding al gedaan toen mijn schoonouders hier waren, maar het is geen straf om het complex nog een keer te bezichtigen. Daarna zijn we op chique gaan eten in Carballiño. In de avond, als het wat koeler is, gaan mijn vader en ik de laatste hand leggen aan de carpa. Mijn moeder komt ook helpen en geeft boutjes, ringetjes en speciale blokjes aan voor het dak. Sol zorgt voor koffie tijdens de pauze, niet alleen tijdens deze ene pauze trouwens. Donderdagavond tegen tienen is alles af, alleen de gordijnen nog.




Vrijdag moeten we nog wat halen bij de Obramat en ook de nieuwe Action, naast de nieuwe Orbamat is open. Voor de Nederlanders die op vakantie naar de Action willen is dit een aanrader, zo’n grote heb ik in Nederland (bij ons in Breda in de omgeving) nog niet gezien!
Nu moeten we naar huis. Min of meer als smoes moeten de honden uitgelaten worden. Sol had het idee om een grote opening van het terras te organiseren. Daarbij moeten lintjes geknipt worden en moet er champagne gedronken worden. Lintjes… tja, bij de Action hebben ze alles 😉 en champagne hebben ze bij de supermarkt. Sol belt onderweg van Ourense naar uit met de supermarkt om te vragen of ze een fles champagne koud kunnen leggen. Thuis gekomen laten we Foskie en Antares uit, gaat Sol daarna het eten klaarmaken en zorg ik dat champagne, glazen en een lintje gespannen is. Tijd om mijn ouders te bellen zodat mijn moeder het terras officieel kan openen door het lintje door te knippen.



Vandaag, zaterdag in de ochtend, hebben we de laatste planken van de vloer gelegd. Het terras is nog niet helemaal af. Maar dat is iets voor de komende dagen. ‘s Middags waren we uitgenodigd bij Marie en Xavier om te komen eten. Het was gezellig en we hebben heerlijk zitten tafelen.



Jullie verhalen door Ton van den Wijngaart VERHALEN
Vakantie 2026 week 3
Jullie verhalen door Mieke Mertens VERHALEN
Weer een vervolg van ons leven

Wat krijgen jullie een mooi terras dat met deze temperaturen met veel zweet is gebouwd. Deze keer een echte bouwvakantie zowel voor jou als je vader. En de tafel bij de buren was wel heel goed gevuld, maar het gezelschap is ook belangrijk. En van de carpa kun je dus goed genieten. Tot de volgende blog weer.
Wow dat ziet er prachtig uit ! Bij welke zaak heb je de “pergola” gekocht ?
“SOHÉÉJ” , da’s eengezellige “bult” leesvoer en “plaatjes” kijken ! GEWELDIG ! Zo mooi om die samenwerking te zien en te volgen. Hopelijk geen spierpijn na al het zware werk dat er verzet is.
Ik val in herhaling om alles te beschrijven , dus hou ik het maar kort. Wij genieten elke keer weer om te zien hoe het gaat en…hoe het tot stand is gekomen . CHAPEAU , CHAPEAU voor de harde werkers aan het front en ook de dames op de,achtergrond , die toch maar weer goed zorgen voor de inwendige mens. Fantastisch om te lezen .
Ook de verslagen van Pa & Ineke heel interessant en met liefde gevolgd. Wens jullie nog een paar dagen gezelligheid zonder hard werk en goede voorbereiding op een zeer langzame weg terug naar EttenLeur.
En dan nog even antwoord voor de andere “huis-bouwers” . Ook daar schiet het al aardig op . Jammer dat Carlos uitgeschakeld is , hij zal zich wel verknijpen er niet aan mee te kunnen werken. Gezondheid gaat voor en hou je aan het doktersvoorschrift. Heel veel succes met de verdere opbouw en afwerking , ook jullie blijven we volgen.
Jammer dat de afstand te ver is om te rijden , we waren graag alle projecten persoonlijk komen bewonderen. Helaas leeftijd heeft zo zijn beperkingen en moet je keuzes blijven maken.
DANK🙏 DANK 🙏voor het mee laten genieten van jullie dromen allemaal . Het ga jullie goed met al wat je doet !
Lieve groeten vanuit het uiterste Zuiden .
Ben Y Antoinette .
Hallo Antoinette,
Spierpijn? Nee eigenlijk niet. Ik ben nu na mijn vakantie wel toe aan vakantie. MAar toen ik dat tegen mijn baas zei, keek hij me vreemd aan. Snapt ie niet denk ik hahaha…. Spanjaarden
Hallo Simone,
Ja we zijn er blij mee. Hier de link https://www.carpasol.es/usos/carpas-terrazas/
Hallo Mieke,
Ja het was even zweten, maar dan heb je ook wat 🙂
Ziet er prachtig uit
Hallo Petra,
Dankje
Ton je 3de week was dus een werkweek maar zo samen bezig zijn is goud waard. Hoe jij schrijft dan voelt het net of we er zalf bij mogen zijn. Bedankt.
Altijd leuk, twee meldingen 😉
Had de eerste melding ook gezien hoor, die kwam alleen uit bij de vorige blogpost, maar ja dat was natuurlijk geen probleem.
Is wel een heel mooi paviljoen geworden trouwens, met een knappe vloer ook nog, aardige ouders hoor 😉
Veel plezier verder met jullie vakantie allemaal!
Hallo Henry,
Ik was denk ik bevangen door de hitte met het sturen van de mail hahaha. Het is al mooi, alleen nu het afwerken nog.
Hola,
Omdat ik vrijwel altijd gewend ben iets als reactie te geven op de blog is dat deze keer iets moeilijker. Simpel omdat wij erbij waren om het project van Rob en Sol te helpen opbouwen. Soms heb je van die karweien waarbij je zegt “bloed, zweet en tranen”. Deze keer kun je de tranen weglaten, of het moeten er van geluk geweest zijn. Bloed kwam er dan weer wel enkel keren aan te pas maar dat komt omdat de huid van mij inmiddels lijkt op vloeipapier zo dun. Wat zeker wel van toepassing is op het aangehaalde spreekwoord is ZWEET. Het is lang geleden dat een pensionada zoveel vocht verloren heeft maar het is het meer dan waard geweest.
Ook hebben wij enorm genoten van het levenswerk van Mieke en Carlo en de omweg voor ons van enkele honderden kilometers was het meer dan waard. We willen nog even de langste dag van het jaar hier in Frean meemaken voordat we aan onze terugreis, ook weer via omwegen mee gaan maken. Deze maand hoeven ze zich in Etten Leur (onze woonplaats) nog niet druk te maken dat wij het daar weer “onveilig” gaan maken.
Op z’n Brabants deze keer……….HOUDOE
Ziet er gezellig uit , met nog even een afwerking hier en daar kunnen jullie al ervan genieten en zeker met dit weer. Pa en Ma net op de juiste tijd gekomen😀en je ziet zo gepiept.
Nog veel plezier samen,
José
Hallo José,
Het was natuurlijk een beetje gepland. De vloer kwam er bij, maar de carpa was de bedoeling van Sol en mij omdat samen te doen met mijn vader.
Wat is jullie terras mooi geworden en wat fijn zo’n samenwerking afgezien dat het veel sneller gerealiseerd is! Geniet ervan na de ‘Grand Opening’ ook voor jullie vliegen de dagen voorbij en hier is het inmiddels ook bloedheet geworden. Nog fijne dagen samen, groetjes Biddie
Hoi Biddie,
Ja was een leuke klus en leuk om dat ze samen te doen. Ten tijden van mijn antwoord op je reactie is het hier 30+ en super benauwd.
Ziet er goed uit en knap gedaan met de temperaturen van de laatste dagen!
Hoi Michel,
Thx, kom het maar een keer testen 😉
Wat een werk, maar weer super mooi geworden. Jammer dat je ouders al weer teruggaan. Onze dochter en kleinkind wonen ook in Spanje, maar blijft moeilijk toch het afscheid nemen. Tot de volgende mail weer en natuurlijk weer de terugreis van je ouders.
Hallo Marina,
Ze zijn een paar uur geleden vertrokken. Sol en ik moeten al weer werken. We hebben even wat gegeten en daarna hebben we ze uitgezwaaid.
Goh, er viel veel te lezen en te kijken dit keer. Prachtig is het terras geworden. Ook met veel plezier het verhaal van pa en Ineke gelezen. Die gaan dus morgen weer terug? En het houten huis van jullie vrienden bewonderd.
Ik heb ook even de foto’s van het eetgebeuren een beetje groter gemaakt zodat ik goed kon zien wat jullie op je bord hadden. Zag er 3-sterrenachtig uit. Had Sol nou naast de zalm ook een kreeft op haar bord?
Alles bij elkaar heb ik weer genoten van jullie wederwaardigheden.
Hallo Marian,
Ja, ze zijn vandaag vertrokken richting Ponferrada. Dat is niet zo ver bij ons vandaan. Wij zijn daar met mijn schoon ouders ook geweest, hele mooie stad.
Of het restaurant 3 sterren heeft weet ik niet. Je gaat er in ieder geval niet voor een dagmenu naar toe. Volgens mij zat er bij het eten van Sol geen zalm, het was kreeft op een hele brede pasta.
Wat een mooi terras‼️Heel sfeervol vooral in de avond!
Hoi Petra,
Dankje.
Klinkt als bezoek uit de hemel met als gevolg aardse resultaten. Er zullen veel mensen zijn die niet dezelfde resultaten krijgen uit hun vakantie. Mooi man!!
Klinkt als bezoek uit de hemel met als gevolg aardse resultaten. Er zullen veel mensen zijn die niet dezelfde resultaten krijgen uit hun vakantie. Mooi man!!