De Ambassadeur Met Zijn Gevolg

We moeten nog een klein beetje opruimen en dan gaat het vooral om de zooi die Antares en Orion maken. Buiten liggen ook nog wat dingen die eigenlijk al veel langer opgeruimd hadden moeten worden. Goed dat er dus bezoek komt. Ook buiten is het nu netjes.

Ik ga de melk halen en de buurvrouw vind het toch ook wel een beetje spannend. Ze wil weten wanneer ze de koeien het beste buiten kan komen zetten. Dat maakt niet uit, zeg ik. Gewoon doen wat gedaan moet worden ambassadeur of niet. Ik grap nog tegen haar dat de helikopter die al een hele tijd rondcirkelt vast kijkt of alle in de omgeving wel in orde is. De ambassadeur komt om half 6 vertel ik. Als of er een last van haar schouders af valt. Geen idee waarom zij nou zenuwachtig zou moeten zijn, als er zijn die dat zouden moeten zijn, dan zouden wij dat moeten zijn. En wij zijn dat niet. Dan komt de buurman en die wil ook weten hoe laat. Half 6, zeg ik, dus zorg dat je tractor gepoetst is en ik ga naar huis.

Ik ga een ronde lopen met de 4 voeters. We lopen en lopen tot we bijna bij ons bos boven op de berg zijn. Ik heb geen zin om de hele 5 km te lopen en neem een afslag naar rechts. Zo komen we op een weiland dat niet van ons is maar in een hoek wel aan ons andere stuk bos grenst. Het laatste stukje gaan we door ons bos. Thuis ploffen er twee neer, ze lijken bekaf te zijn van de 3 km die we gelopen hebben. Dat is… tot de deurbel gaat. De buurman met een grote schaal. Nu snap ik de stress van de buurvrouw! De Ambassadeur en zijn gevolg kunnen nu kiezen uit de taart van Sol of de taart van de buurvrouw. Van alle twee een stuk kan natuurlijk ook.

Taart van Sol

Taart van de buurvrouw

Wij dachten dat we nog lege nieuwe flessen hadden staan. Maar helaas. De ambassadeur gaat hier natuurlijk niet weg zonder een fles Agua Fuente de Freán. Dus nog even naar de winkel voor een lege fles. Daarna even de fles vullen onder de waterval, de fles kurken en dan plakt Sol het etiket er op, klaar voor de ambassadeur.

Ik krijg een berichtje dat ze iets later zijn. Als wij uit het keukenraam staan te kijken hoe Orion zich vermaakt in de ren met het zoeken naar stukjes worst, zien we een auto aan komen die niet van hier is. Dan moeten ze zijn. We gaan naar buiten als zij net aan het uitstappen zijn. Te beginnen met Emilio de Chauffeur die Jan en Maxim (ambassadeur en tweede secretaris van de ambassade) veilig door Galicië heeft getourd. We gaan naar binnen, wij hebben ook op Emilio gerekend maar die blijft liever buiten. We gaan naar de eetkamer en vertellen wat we hier gedaan hebben en wat de problemen zijn met de verf. Dan koffie en taart en we hebben het over Nederland op het laatste moment en Spanje en een beetje de geschiedenis naar Spanje toe. We hebben het over onze toekomst en hoe we die hier zien en ingaan vullen.

Ook het blog komt even ter sprake en de Nederlanders die we via het blog ontmoet hebben omdat ze hier in de omgeving wonen of willen komen wonen. Of we weten of er in onze directe omgeving nog meer Nederlanders wonen. We weten er een paar van horen zeggen en die we eens in een winkel ontmoet hebben.  In goed Nederlands of Spaans; Time flies when you’re having fun! Het is voor het gezelschap tijd om te vertrekken. Maar dat kan natuurlijk niet zonder eerst de fles vers bronwater de overhandigen. De ambassadeur heeft voor ons ook een kleinigheidje, wat Sol gelijk in pikt! Een mooi notitieboekje. Als het om mooie boekjes gaat waar je in kunt schrijven, dan is Sol daar altijd mee in haar nopjes. 

Emilio heeft de auto al gekeerd en zit klaar om te vertrekken. Jan en Maxim willen buiten nog even kijken. Ik wil ze graag iedere weipaal laten zien, maar daar is geen tijd voor, dus vanaf de oprit wijs ik zo’n beetje aan wat van ons is. Er wordt nog een foto gemaakt voor de archieven van de ambassade en we lopen richting de auto. Omdat de heren overal al koffie met taart voorgeschoteld hebben gekregen, is de taart van de buurvrouw on aangesneden gebleven. Maar!! Wij hebben bakjes van de Chinees, dus ik vraag of ze misschien een stuk voor later of morgen mee willen. Even later staat Sol weer buiten met een bakje met taart. Als een echte chauffeur laat Emilio de Ambassadeur in stappen en dan vertrekken ze.

Het was gezellig en leuk de Jan en Maxim te ontmoeten. Natuurlijk keken wij vorige week raar op toen die mail binnen kwam met de vraag of we tijd hadden voor de ambassadeur. Maar zoals ik zeg; het was gezellig en voor herhaling vatbaar mochten ze nog eens naar het mooie Galicië komen.

Blog post update

Laat je email adres achter om je te abonneren.

9 reacties

  1. Hoi Rob en Sol,
    Wat geweldig en dat de buurman ook nog een taart heeft gemaakt echt heel leuk. De ambassadeur ziet er ook wel syphathiek uit das mooi meegenomen. Hadden de honden nou weer alles kapot gemaakt? Groetjes en geniet nog een beetje na. Ma

  2. Hola,

    Hadden jullie Antaris en Orion wel vooraf geinformeerd dat jullie “hoog” bezoek zouden krijgen en zich netjes moesten gedragen? Maar goed jullie hadden nog tijd genoeg om op te ruimen. Grappig te horen dat de buren zo zenuwachtig waren maar wel weer lief dat de buurvrouw toch gelijk weer de keuken ingedoken is. Verslag en foto’s spreken voor zich van jullie ontmoeting met Jan en Maxim van de Ambassade en straalt rust en gezelligheid uit. Toch een ontmoeting die je nooit vooraf zelfs in je stoutste dromen had kunnen vermoeden. Top
    Nu nog enkele dagen op weg naar het volgende “feestje”.

    Houdoe

  3. Water voor een ambassadeur?
    Zeg hem de volgende keer dat hij ons allemaal bezoekt. We kunnen hem wat fatsoenlijke Mencia en zelfgemaakte Aguardiente de Orujo geven.
    Ja, je kent ons niet allemaal.
    Sommige zul je nooit ontmoeten. Omdat ze uit Galicië zijn vertrokken. ze hebben grensproblemen gehad en ruzie met buren.

    • Hallo Expats,

      Ja, water voor de ambassadeur! Je klinkt nog al, hoe zal ik het zeggen…. ach je snapt het. Toch? En nee, ik ken niet iedereen, hoeft ook niet. Ook wil ik zeker niet iedereen ontmoeten.

  4. Hoihoi , zo dat heb je dus weer in de analen kunnen optekenen ! Was ern ontspannen bezoek zo te zien . Als je zoveel bereikt hebt in zo korte tijd en er zelf ook van geniet , wil je het doorgeven . Helaas heeft een ambassadeur een overvolle agenda . Ik denk dat hij stiekem wel een dagje met je mee wou strunen . Geniet lekker na en een fijne dag.
    Groet. 👊👍🤭👋

  5. Nou het bezoek is geslaagd je wilt natuurlijk meer vertellen en laten zien maar daar is de tijd niet voor ,ik denk wel dat hij een goeie indruk van het geheel heeft gekregen dat jullie je inzetten om er wat van te maken.
    De taart van jullie en van de buurvrouw (zeer attent van haar) zien er heerlijk uit ,de fles bronwater met jullie etiket vind ik wel bijzonder want het komt zuiver uit jullie omgeving ik had wel 2 flessen gegeven maar de bedoeling is goed en daar gaat het om .
    Compliment goed gedaan👍en nu kijken wat ze er over gaan schrijven.
    Groetjes,
    José

  6. Goede Morgen Solen Rob en A & O
    Hola
    Ontzettend leuk het bezoek van Ambassadeur Jan Versteeg een aimabele man op de goede plek daar in Madrid.
    Hij bezoekt ook wel de Nederlandstalige Businiss Club Costa Blanca NBCCB en is een geziene gast.
    Aan de Costa Blanca zit het vol met Nederlandse zakenlui, vooral veel makelaars maar ook werklui en zeer veel winkels met noem maar op…. of het zijn Nederlanders.
    Ook schreef de Ambassadeur adviserende stukjes tijdens de Covid-19 pandemie, een prima vent.
    De nervositeit van de buren snap ik niet echt hier in mijn dorp Benissa (12000 inw.) noemt iedereen de Burgemeester gewoon bij zijn voornaam en regelmatig sprak ik met hem.
    Enfin het is een mooie aanmoediging deze belangstelling toppy….

    Geniet verder
    Ger/Wally
    Costa Blanca

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *