Ze Zijn Weer Weg.

De ouders van Sol zijn weer vertrokken. Gistermiddag hebben we ze op de trein gezet in Ourense op weg naar Madrid en een vlucht terug naar Santiago de Chile. Daar zijn ze inmiddels al aangekomen en heeft mijn schoonvader een papier al laten legaliseren. 

Voor dat papier moest ik afgelopen dinsdag wel even op en neer naar Madrid. Goed, met de Ave ben je er zo. Iets meer dan 2 uur. Regelmatig tikt de snelheidsmeter op het beeldscherm voor de je de 300km/h aan.

Foto is van de trein terug naar Orense 😉

Ik had een vroege trein en kwam rond 10 uur in Madrid aan. Na het nemen van een metro richting het Chileense consulaat, waar ik om 13 uur een afspraak had, ben ik eerst koffie gaan drinken. Daarna heb ik een rondje gelopen. Na nog een keer koffie ben ik het consulaat binnen gegaan, ik was wel veel eerder dan dat de afspraak stond, maar dat was geen probleem.

Paspoort afgegeven en ik moest even gaan zitten. Ik zou geroepen worden als ze me nodig hadden. Even later werd ik dus geroepen en moest ik het opgemaakte document op mijn gemak doorlezen en me aan de balie melden als ik klaar was met lezen. Daarna een handtekening, een duimafdruk en betalen. Ik moest weer gaan zitten en even later werd mij het document gegeven. Al met al ben ik denk ik nog geen half uur op het consulaat geweest en was ruim voor 13 uur weer weg.

De trein terug had ik om iets na 7 uur in de avond. Ik had dus nog even om een wandelingetje te maken door Madrid. 15 kilometer later besloot ik de metro te nemen richting het treinstation. Ik had nog even tijd voor een bakkie koffie en ben daarna naar het station gelopen.

Afgelopen dinsdag heb ik dus nog al wat kilometers gemaakt, 68 km met de auto, 820 km met de trein en in het totaal heb ik 20 kilometer gelopen. Met de metro weet ik de kilometers niet.

Omdat Sol en ik gewoon weer moesten werken, hebben we dus niet heel veel kunnen doen. Dat was ook niet zo’n probleem, want mijn schoonouders hadden ook niet de behoefte om allemaal nog dingen te gaan bekijken. Wel zijn we nog even tijdens mijn siësta naar Oseira gereden. Dat is een plaatsje op 20 minuten bij ons vandaag en daar staat een heel groot klooster. Sol was er niet bij, want die heeft geen siësta. Na een wandelingetje, hebben we ons gemeld voor de 45 minuten durende rondleiding. We schrokken wel van de prijs! Vier Euro per persoon. Na de rondleiding werden we het winkeltje in geloodst, ook de gelovigen moeten wat verdienen natuurlijk. Maar ook hier waren de prijzen sober en niet zoals je meestal ziet in de winkeltjes bij een museum oid.

Goed, de vorige blogpost was erg lang, deze is dan weer erg kort, en de volgende blogpost zal ook wel weer even op zich laten wachten.

Vergeet de klok niet te verzetten en alvast prettige Paasdagen.