Een van mijn passies is schrijven ook al weet ik nooit waar een D, T of DT moet staan maar daar hebben we gelukkig tegenwoordig spellingcontrole voor en ik maak me er ook niet druk over. Al meerdere keren heb ik een boek het levenslicht laten zien. Een tweetal historische boeken die te maken hebben met het gebied Zwartenbergse polder waar wij van 1996 tot 2017 gewoond hebben. Daarnaast een boek over een daadwerkelijk gepleegde moord (1918) in datzelfde gebied en een boek over een stuk familiegeschiedenis. Tijdens onze vakantie van 2025 naar uiteraard Frean ben ik begonnen met schrijven over onze periode dat wij in de polder gewoond hebben. Nog vóór ik ook maar een letter geschreven had wist ik de titel al namelijk GELEEFDE DROOM. Al jaren voor 1996 zei Ineke altijd “ik zou best een boerderijtje aan de rand van ons dorp willen”. Maar ja zoiets zeggen is iets heel anders dan daadwerkelijk doen. Zeer onverwacht deed zich eind 1996 echter een situatie voor wat tot daden leidde. We kochten een zeer ernstig verwaarloosde en onderkomen boerderij waarvan we zeiden dat de gemeente vergeten was er een bord op te hangen van “onbewoonbaar”.
Vrijwel iedereen verklaarde ons voor gek maar wij begonnen Ineke’s droom te leven. Wat allemaal op ons pad zou komen wisten we ook niet natuurlijk maar we zijn aan het klussen gegaan uiteraard naast ons normale werk. Vrijwel alles deden we met z’n tweetjes en de term “klaar” viel na ca. 11 jaar. Wat ons allemaal overkwam, wat we allemaal gedaan hebben, met hoeveel mensen we ons geluk gedeeld hebben het is te veel om hier op te noemen. We zijn er zelfs mee op TV geweest in een klusprogramma en hebben een landelijke prijs ermee gewonnen. Het nieuwe boek beschrijft in eerste instantie wie wij zijn vanaf geboorte, hoe wij elkaar ontmoet hebben (63 jaar geleden) en hoe ons levenspad was tot het boerderijtje. Verder vanalles wat we deden, ondernamen en meemaakte in die 20 jaar. Het boek is in A4 formaat in hard cover, telt 196 bladzijden en de inhoud bevat naast tekst ook ontzettend veel foto’s etc. Het schrijven was mijn werk maar samen zijn we maanden bezig geweest foto’s en aanverwante dingen te selecteren en in te passen.
Een paar weken geleden was het zover dat het naar een online drukker kon en vanaf dat moment is het spannend. Hoe zou het er in het echt uitzien?
Op vrijdag 2 oktober zou het bezorgd worden en laten wij nou net op die dag een afspraak hebben die we niet konden veranderen. Bij thuiskomst troffen we 2 dozen aan waarvan een beschadigd was. Oeps. Meteen dozen open gemaakt en de kaft ziet er precies zo uit als we zelf bedacht hadden en door Rob technisch in elkaar gezet is. Bij het openen slaat echter de schrik om ons hart. Wij hadden een inhoud besteld in kleurendruk maar alles is zwart/wit. Zouden we zelf iets verkeerd gedaan hebben? Gelukkig wij niets verkeerd dus met drukker contact opgenomen. Het contact verloopt bijzonder soepel en na onze toelichting wordt meteen toegezegd dat alles opnieuw gemaakt gaat worden uiteraard kosteloos. Op het moment van dit schrijven is het nog even wachten op de nieuwe levering maar we hebben er alle vertrouwen in. Voor onszelf, onze kinderen en kleinkinderen is het een mooi stukje eigen geschiedenis wat op die manier blijvend vastligt. Dat er meerdere mensen die van ons schrijven hoorde belangstelling hadden laat zich raden.
Mochten er onder u zijn die zeggen dat lijkt me ook wel wat om te doen over je eigen roots dan is ons advies heel simpel. Doe het gewoon. Je hoeft helemaal geen BN’er of zoiets te zijn.
Ton en Ineke van den Wijngaart-Killestein ofwel Pa en Ma van Rob