Afgelopen maandagavond had Sol een afspraak met de chirurg die bij mij twee liesbreuken hersteld heeft. ‘S morgens moet ik gewoon werken. Na mijn werk gaan we in Castro een dagmenu eten en rijden daarna naar Ourense voor boodschappen en de afspraak in het ziekenhuis. Hoe dichter we bij Ourense in de buurt komen, hoe heter het wordt. In Ourense in de omgeving van het ziekenhuis is het werkelijk om kapot te gaan. We gaan eerst wat drinken omdat we te vroeg zijn. Maar even later zitten we in de wachtruimte van het ziekenhuis. Dat is gewoon een grote hal. Blijkbaar ben ik de enige die het daar ook bloedheet heeft. Geen idee wat ik heb, maar mijn thermostaat is de kluts duidelijk kwijt. Ik doe mijn schoenen uit om zo mijn voeten op de koudere tegelvloer te zetten. Maar dat brengt ook niets.
Sol is aan de beurt en we gaan de spreekkamer binnen. Ik kom de chirurg bekend voor en als Sol zegt dat ik twee matjes heb en zij er nu ook een wil, weet hij ook mijn naam weer. Maar omdat we niet voor een praatje pot komen en ook niet voor mij, mag Sol op het bed gaan liggen. Sol vertelt dat ze pijn heeft en dat vindt de chirurg en zijn assistente raar want dat is eigenlijk nooit bij een liesbreuk. Ik heb ook nooit pijn gehad. De chirurg wil een CT scan en daarvoor krijgen we papieren mee om een afspraak te kunnen maken.
Buiten is het weer bloedheet, we gaan als een speer naar huis met de airco aan in de auto en dat is een ding wat ik zelden gebruik.
Vandaag had Sol de scan, wederom was het weer niet te harden in Ourense, maar gelukkig was mijn thermostaat nu weer gewoon in orde. De vervolgafspraak met de chirurg staat eind juli.
Het is natuurlijk niet alleen in Ourense heet. Hier is het ook aardig warm, al heb je dan ‘s avonds weer een jas nodig.
![](https://naargalicie.nl/wp-content/uploads/2024/06/IMG20240625073822_klein.jpg)
![](https://naargalicie.nl/wp-content/uploads/2024/06/IMG20240625193712_klein.jpg)
![](https://naargalicie.nl/wp-content/uploads/2024/06/IMG20240626071906_klein.jpg)
Met de bosmaaier ben ik de afgelopen dagen wat in de weer geweest. Voornamelijk met de kanten van de wei langs de weg. Met dat werk ben ik goed bezig voor de Xunta de Galicia. Vandaag heb ik namelijk in de krant zien staan dat ‘ze’ niemand hebben om de kanten en bermen van de wegen te maaien. Maar goed, om het stukje bij Freán hoeven ze zich dus geen zorgen te maken.
Waar ik op de akker maïs heb gezaaid, doet het onkruid het vele malen beter dan de maïs. Van de ca 200 die op hadden moeten komen, doen het er een stuk of 10. Helaas voor die 10, ga ik daar geen aandacht aan schenken door het wieden van onkruid. Beter alles te bespuiten met azijn en afwasmiddel. Dat werkt als een tierelier, want als Louis en zijn vrouw onkruid komen wieden tussen de aardappelen, wil Louis weten wat voor gif ik gebruikt heb. Nou, gewoon azijn met afwasmiddel. Hij gaat het ook gebruiken, zegt hij. Met z’n drieën wieden we het onkruid tussen onze aardappelplanten. Die doen het goed en daardoor doet het onkruid het niet zo goed. Met 2 uurtjes wieden is alles op de akker gedaan.
Onze katten hebben een stal helemaal voor zichzelf. Maar nee, dat is niet goed genoeg, ze moeten in het voorportaal. Probleem is alleen dat dan wel de voordeur altijd open moet blijven staan. Als we weg gaan gaat de deur natuurlijk wel dicht, maar dan blijft er soms een kat achter, die dan opgesloten zit zolang als wij weg zijn. Daarom maar een kattenluikje in de voordeur gezet. Niet zo’n duur zoals we in de stal hebben met chip herkenning. Eerste was binnen een jaar stuk, tweede kregen we gratis, maar opnieuw programmeren van de katten (chip) door ze in de opening te houden van het deurtje is onmogelijk. Deur van meer dan 100 euro doet dus hetzelfde als de deur van 10 euro die nu in de voordeur zit. De katten zijn er blij mee, want die kunnen nu het voorportaal in en uit wanneer ze willen.
![](https://naargalicie.nl/wp-content/uploads/2024/06/IMG20240628193219_klein.jpg)
Hola,
Dat jou kookpunt afgelopen maandag in het ziekenhuis niet optimaal was kan mogelijk aan de spanning gelegen hebben. Wij wisten natuurlijk al dat jullie vandaag (vrijdag) terug moesten komen maar om nu via de blog te horen dat de vervolgafspraak pas eind juli staat is plat gezegt klote natuurlijk. Maar helaas kun je dergelijke zaken niet beinvloeden. Rob jij wist natuurlijk al dat onze bijdrage voor de verhalenrubriek niet op tijd bij jou kon zijn in verband met slechte/geen internetverbindingen die wij hebben op onze terugreis. Zodra we thuis zijn lever ik ze aan.
Inmiddels staan wij nu (vrijdagavond in Olivet (Orleans) en hebben morgen (zaterdag nog bijna 600 km te gaan naar Etten Leur.
Houdoe en bedankt voor de gastvrijheid bij jullie
Hoi Pa en Ma,
Nou ik hoef niet echt te reageren om dat ze elkaar al gesproken hebben.
Dit is natuurlijk erg lang om nog een maand te moeten wachten met pijn misschien toch nog eens met de huisarts contact opnemen ?🤷♀️en zeker als het erger wordt niet afwachten.
Die hitte is natuurlijk weer het ander uiterste maar je zit in Spanje of niet ..😃🥵en zeker als je moet werken, de gemeente zal blij zijn met jouw werkzaamheden en de katjes hebben alle vrijheid geweldig 👍
Beste wensen voor Sol🍀
José
Hallo José,
Voor de pijn heeft Sol al wat, Ibiprofen 600. Maar wij zijn niet zo van de medicijnen als het niet perse nodig is. Dat we in Spanje zitten dat weten we natuurlijk en dat het in Spanje warmer kan zijn dan in Nederland weten we ook. Maar we kozen natuurlijk niet voor niets het noorden van Spanje. 25 graden is voor ons prima. Probleem met veel steden hier is dat ze in een dal liggen.
Rob, dan hebben jullie geluk met het weer, want hier aan de kust van Galicië, kwam de afgelopen weken zelden boven de 20 graden en de ook nog de vele regen en mist. Ook ik heb last van het onkruid bij de mais, en daardoor weinig mais planten. Ook ik maak rond het huis altijd de kanten schoon, want als ze dat met een tractor doen kunnen ze planten kapot maken die niet in de weg staan. Groeten Henk.
Hallo Henk,
Ik heb de kanten graag netjes, maar wat je zegt; komen ze met de machines dan kijken ze nergens na. Ik zorg ook altijd dat onze afrastering (gaas en palen) te zien zijn. anders maaien ze die ook stuk.
Hoihoi , Ojé wat vervelend Sol , dat je een maand moet wachten. Hopelijk is de pijn draagbaar zo niet , toch even de huisarts vragen om e.v. pijnstillers. Veel sterkte met deze onzekerheid .
Pa & Ma jullie,zijn intussen weer op “het honk” Welkom Thuis . Kijken uit naar de verslagen die zullen volgen .
Jij Rob , weer druk geweest met je “speelgoed” de bosmaaier. Heerlijk dat je het daar allemaal netjes mee kunt houden. Ben benieuwd hoe dat in de toekomst gaat met de gemeentelijke “kanten-knipper”🤣
Wat een verwende katten zijn het intussen geworden. Het zijn duidelijk “mensenkatten” die dicht bij jullie willen zijn . 🫣
Sterkte met de warmte , hopelijk wen je er een beetje aan. Succes met alles .
Groet 👊👍😴👋
Hallo Antoinette,
Ja die katten hebben hier volgens ons een goed leven. De laatste, een poes (dochter van Cleopatra) mogen we sinds een week ook aaien. Haar konden we eerst niet aanraken. Maar nu gaat ze er zelfs voor liggen 🙂